Stacje ładowania samochodów elektrycznych – ceny i montaż

Cena zależy przede wszystkim od tego, czy mówimy o prostym wallboxie AC, dwustanowiskowej stacji AC czy szybkiej stacji DC. W praktyce największy błąd zakupowy polega na porównywaniu samej ładowarki bez uwzględnienia montażu, zasilania i funkcji rozliczeniowych.

Najczęściej spotykane widełki wyglądają tak:

• wallbox AC 11–22 kW – najtańszy wariant do firmy, pensjonatu lub biura,
• stacja AC 2x22 kW – popularne rozwiązanie do hoteli, parkingów i obiektów komercyjnych,
• stacja DC 30–180 kW – rozwiązanie dla lokalizacji z większą rotacją aut i potrzebą szybszego ładowania.

Najbezpieczniej patrzeć na inwestycję jako na koszt całego punktu ładowania, a nie tylko cenę urządzenia z katalogu.

W większości hoteli, biur i obiektów noclegowych lepiej sprawdza się AC 11–22 kW, bo samochód stoi tam zwykle dłużej. DC ma większy sens tam, gdzie liczy się szybki obrót aut i krótszy postój.

Najprostszy podział wygląda tak:

• AC – tańszy zakup, niższy koszt wejścia, dobre rozwiązanie do dłuższego postoju,
• DC – wyższy koszt, ale szybsze ładowanie i większa atrakcyjność przy trasach i lokalizacjach o dużej rotacji,
• AC 2x22 kW – najczęstszy kompromis dla obiektów komercyjnych, które chcą realnie obsługiwać więcej niż jedno auto.

Jeśli kierowca zostawia auto na kilka godzin lub na noc, AC zwykle daje lepszy stosunek kosztu do efektu.

Sama stacja ładowania to zwykle tylko część budżetu. W wielu realizacjach równie ważne są prace elektryczne, przygotowanie miejsca montażu i konfiguracja systemu.

Najczęściej do wyceny dochodzą:

• projekt i dobór zabezpieczeń,
• trasy kablowe, fundament lub słupek,
• modernizacja rozdzielni albo zwiększenie dostępnej mocy,
• system DLM, RFID, OCPP i backend do rozliczeń,
• uruchomienie, konfiguracja, oznakowanie i odbiory.

Im dalej stacja ma być od rozdzielni i im bardziej ma działać komercyjnie, tym bardziej rośnie koszt całej inwestycji.

Trzeba odróżnić stację prywatną lub wewnętrzną od stacji ogólnodostępnej. To bardzo ważne, bo inwestycja przeznaczona dla własnych gości, pracowników albo floty nie zawsze oznacza ten sam zakres obowiązków co punkt dostępny publicznie dla każdego kierowcy.

Najczęściej trzeba ustalić:

• czy stacja ma być ogólnodostępna czy tylko dla wybranych użytkowników,
• czy inwestycja ma działać jako usługa komercyjna,
• czy potrzebne będą odbiór, badanie techniczne i zgłoszenie do właściwych rejestrów,
• kto będzie operatorem i kto odpowiada za późniejszą eksploatację.

Na etapie planowania najlepiej od razu ustalić model działania stacji, bo od tego zależy nie tylko koszt, ale też zakres formalności.

To zależy od ruchu obiektu, długości postoju i tego, czy stacja ma być tylko dodatkiem, czy realną usługą. W praktyce zbyt często inwestorzy zaczynają od jednego punktu, który szybko staje się wąskim gardłem.

Najczęściej rozsądne są takie scenariusze:

• 1x11–22 kW – gdy ładowanie ma być dodatkiem i ruch jest mały,
• 2x22 kW – gdy obiekt chce obsłużyć więcej niż jedno auto i uniknąć kolejek,
• więcej punktów lub DC – gdy lokalizacja ma pracować intensywnie albo przyciągać kierowców z zewnątrz.

Dla hotelu, restauracji przy trasie, biurowca albo parkingu komercyjnego dwa punkty ładowania często są sensowniejszym startem niż jeden.

W obiektach komercyjnych najczęściej tak, bo bez tego trudno kontrolować, kto ładuje auto, ile energii zużywa i czy usługa ma być bezpłatna, limitowana czy rozliczana.

Takie funkcje mają sens szczególnie wtedy, gdy:

• z ładowarki korzystają goście, pracownicy i osoby z zewnątrz,
• potrzebna jest kontrola dostępu albo darmowe ładowanie tylko dla wybranych,
• obiekt chce mieć statystyki i zdalny nadzór,
• w przyszłości planowane jest rozliczanie usługi lub rozbudowa infrastruktury.

Przy prostym wallboxie domowym nie zawsze jest to konieczne, ale w hotelu, firmie i na parkingu komercyjnym takie opcje bardzo szybko okazują się praktyczne.

Największe wzrosty kosztu pojawiają się wtedy, gdy inwestor patrzy tylko na cenę urządzenia, a pomija moc, sposób użytkowania i przygotowanie obiektu. To właśnie te elementy najczęściej decydują o tym, czy inwestycja będzie działała dobrze także za kilka lat.

Najczęściej koszt podnoszą:

• większa moc i przejście z AC na DC,
• długa trasa kablowa i trudny montaż,
• konieczność rozbudowy instalacji elektrycznej,
• funkcje rozliczania, autoryzacji i zarządzania energią,
• wymagania dla punktu publicznego i bardziej zaawansowana eksploatacja.

Najmniej warto oszczędzać na bezpieczeństwie instalacji, serwisie, kompatybilności systemu i zapasie na przyszłą rozbudowę, bo to zwykle wraca jako problem już po uruchomieniu.