Ceny systemów ogrzewania tarasów zależą przede wszystkim od rodzaju źródła ciepła, mocy urządzeń, skali ogrzewanej strefy oraz przeznaczenia obiektu. Najtańsze rozwiązania to proste nagrzewnice elektryczne i promienniki mobilne, natomiast w wyższych przedziałach pojawiają się systemy gazowe, promienniki podczerwieni klasy horeca oraz instalacje projektowane pod konkretne tarasy, restauracje i strefy komercyjne. Poniższe zestawienie pokazuje, jakie typy rozwiązań mieszczą się w poszczególnych poziomach cenowych.

Uwaga: podane ceny są cenami brutto i dotyczą urządzeń grzewczych. Koszty montażu oraz instalacji podano orientacyjnie.

Różnice cen systemów ogrzewania tarasów wynikają z rodzaju technologii grzewczej, mocy urządzeń oraz warunków, w jakich mają pracować. Wraz ze wzrostem ceny zmienia się nie tylko forma ogrzewacza, ale przede wszystkim jego skuteczność, zasięg działania i przeznaczenie użytkowe.

Najtańsze rozwiązania to proste, mobilne ogrzewacze elektryczne lub gazowe, projektowane do okazjonalnego dogrzewania niewielkich stref. Ich cena obejmuje pojedyncze urządzenie, bez analizy strat ciepła, bez projektowania stref grzewczych i bez integracji z infrastrukturą tarasu. Tego typu ogrzewanie sprawdza się głównie na małych tarasach prywatnych i przy sporadycznym użytkowaniu.

W średnich przedziałach cenowych pojawiają się ogrze­wacze o wyższej mocy i lepszym ukierunkowaniu ciepła, najczęściej w postaci promienników podczerwieni lub ogrzewaczy gazowych. Wyższy koszt wynika z większej wydajności, trwalszej obudowy oraz możliwości stałego montażu. Na tym etapie istotne staje się rozmieszczenie urządzeń i warunki otoczenia (wiatr, zadaszenie, otwartość przestrzeni).

Wyższe segmenty cenowe obejmują systemowe ogrzewanie tarasów, projektowane pod konkretną przestrzeń. Cena rośnie wraz z zastosowaniem kilku źródeł ciepła, sterowania strefowego oraz integracji z instalacją elektryczną lub gazową. W praktyce oznacza to konieczność doboru mocy do realnych strat ciepła oraz profesjonalnego montażu.

W przypadku ogrzewania tarasów klasy premium koszt jest pochodną zasięgu systemu, zastosowanej automatyki oraz niezawodności przy intensywnej eksploatacji. Są to rozwiązania przeznaczone do regularnego i wielosezonowego użytkowania, często w restauracjach, hotelach i obiektach horeca, gdzie ogrzewanie staje się elementem infrastruktury obiektu, a nie dodatkiem sezonowym.

Poniższe zestawienie w prosty sposób pokazuje co faktycznie podnosi koszt ogrzewania tarasów, a co pozwala go obniżyć. Dzięki temu łatwiej ocenić, za które elementy warto zapłacić, a gdzie można ograniczyć wydatki bez istotnej utraty skuteczności ogrzewania.

Cena zakupu systemu ogrzewania tarasu to tylko część całkowitego kosztu. O realnej opłacalności decydują również wydatki początkowe oraz koszty ponoszone w trakcie eksploatacji. To obszar, w którym droższe rozwiązanie może okazać się korzystniejsze, jeśli zapewnia stabilne działanie, mniejsze zużycie energii i ogranicza ryzyko przestojów.

Koszty jednorazowe na starcie obejmują najczęściej montaż urządzeń, przygotowanie instalacji elektrycznej lub gazowej, wzmocnienie punktów mocowania oraz doprowadzenie zasilania do odpowiednich stref tarasu. W systemach profesjonalnych są to elementy planowane i ujęte w projekcie, natomiast w tańszych rozwiązaniach często pojawiają się jako dodatkowe, nieoczywiste dopłaty.

Koszty długoterminowe wynikają głównie z zużycia energii, częstotliwości pracy urządzeń oraz ich trwałości. Promienniki o niskiej sprawności lub źle dobranej mocy generują wyższe rachunki, ponieważ muszą pracować dłużej, aby osiągnąć odczuwalny efekt cieplny. W droższych systemach większy nacisk kładzie się na efektywność grzania i kontrolę zużycia.

Istotnym, a często pomijanym elementem, jest koszt ryzyka awarii. Tańsze ogrzewacze są bardziej podatne na działanie wilgoci, wiatru i intensywnej eksploatacji, co zwiększa prawdopodobieństwo wymiany elementów grzewczych, osłon czy całych urządzeń. W rozwiązaniach wyższej klasy większa część kosztu przenoszona jest na jakość wykonania i niezawodność, co zmniejsza liczbę interwencji serwisowych w czasie.

W przypadku obiektów komercyjnych szczególnie istotny jest koszt przestojów. Jeżeli ogrzewanie obsługuje ogródek restauracyjny lub strefę hotelową, niesprawny system oznacza realną utratę możliwości użytkowania przestrzeni, a tym samym utracony przychód. W takich zastosowaniach droższe systemy wygrywają nie ceną zakupu, lecz ciągłością działania i przewidywalnością kosztów.