Basen poliestrowy z montażem – ile kosztuje i co obejmuje cena?

Prostokątna niecka zapewnia długi, regularny pas do pływania i łatwe zagospodarowanie przestrzeni wokół basenu. Proste boki ułatwiają wykonanie obrzeża, tarasu oraz montaż rolety. Trzeba jednak sprawdzić, ile miejsca zajmują zintegrowane schody i ławki, ponieważ mogą skracać otwartą część niecki.

Niecka z zaokrąglonym jednym lub dwoma końcami łączy regularną część środkową z łagodniejszym obrysem basenu. Schody mogą wypełniać półokrągłe zakończenie, pozostawiając prostą część do pływania. Taki kształt dobrze pasuje do klasycznego ogrodu, ale wymaga dokładniejszego docinania obrzeża i nawierzchni.

Basen nieregularny ma łuki, zwężenia i płynne linie przypominające naturalny zbiornik. Może omijać część tarasu, roślinność albo inne elementy ogrodu, a jego szersze fragmenty można wykorzystać na schody i ławki. Przy podobnych wymiarach zewnętrznych pozostawia jednak mniej regularnej przestrzeni do pływania niż prostokąt.

Niecka 5 × 3 m sprawdza się na mniejszej działce oraz jako basen do kąpieli, chłodzenia i wypoczynku. Pozwala zachować więcej miejsca na taras, leżaki i przejście wokół basenu. Szerokie schody lub ławka mogą jednak zająć znaczną część jego długości, dlatego warto wybierać modele z wejściem umieszczonym przy krótszym boku.

Basen 6 × 3 m zapewnia więcej miejsca do zabawy i pływania rekreacyjnego, zachowując umiarkowaną szerokość niecki. Dodatkowy metr długości jest szczególnie odczuwalny, gdy basen ma zintegrowane schody lub ławkę. Nadal nie jest to pełny tor pływacki, ale dla wielu ogrodów stanowi rozsądny kompromis między wygodą a zajętą powierzchnią.

Niecka o długości około 8–12 m i szerokości około 2,8–3,5 m tworzy długi, nieprzerwany pas przeznaczony do regularnego pływania. Wąskie proporcje ułatwiają montaż na wydłużonej działce, ale ograniczają miejsce do jednoczesnej zabawy kilku osób. Schody i ławki powinny być przesunięte na koniec lub bok basenu, aby nie skracały toru.

Dno ma taką samą głębokość na całej długości basenu. Ułatwia korzystanie z całej niecki podczas zabawy, ćwiczeń i wypoczynku, ponieważ nie występuje nagłe przejście do głębszej części. W popularnych gotowych modelach głębokość płaskiego dna wynosi około 1,35–1,50 m.

Dno obniża się stopniowo od części płytszej do głębszej, bez wyraźnego uskoku. Jeden koniec może mieć około 1,20–1,30 m, a drugi około 1,60–1,80 m. Płytsza część służy do stania i zabawy, natomiast głębsza zapewnia więcej miejsca podczas pływania.

Niecka ma płaską część płytszą, wyraźny odcinek przejściowy i osobną głęboką strefę. Pozwala zachować miejsce do stania przy schodach oraz uzyskać znacznie większą głębokość na drugim końcu. Rozwiązanie wymaga długiej niecki, ponieważ pochyłe przejście zajmuje część powierzchni użytkowej.

Stopnie umieszczone w jednym narożniku pozostawiają większość szerokości i długości basenu wolną. To dobre rozwiązanie do małych niecek oraz basenów przeznaczonych głównie do pływania. Wejście jest jednak węższe niż przy schodach zajmujących cały koniec basenu.

Szerokie stopnie zajmują cały krótszy bok niecki i tworzą wygodne wejście dla kilku osób. Mogą również służyć jako płytka strefa siedzenia. Zabierają jednak część długości basenu, co jest szczególnie odczuwalne w nieckach 5–6 m.

Schody boczne biegną równolegle do dłuższej ściany basenu i mogą łączyć się z wąską ławką. Nie skracają pełnej długości niecki, dlatego dobrze sprawdzają się w basenach do pływania. Zmniejszają jednak szerokość toru w miejscu wejścia.

Basen bez rozbudowanych siedzisk i półek pozostawia największą powierzchnię do pływania, ćwiczeń i wspólnej zabawy. Schody zajmują zwykle tylko koniec albo narożnik niecki. To praktyczny wybór szczególnie przy basenach 5–6 m, w których każdy dodatkowy element wyraźnie skraca wolną część.

Ławka to wąskie siedzisko umieszczone przy końcu albo wzdłuż ściany basenu. Pozwala odpocząć w wodzie, nie zajmując tak dużo miejsca jak szeroka półka. W długiej niecce ławka boczna może pozostawić równoległy, pełny kanał do pływania.

Szeroka półka tworzy bardzo płytką strefę do siedzenia, leżenia, zabawy dzieci lub ustawienia specjalnych leżaków basenowych. Może zajmować cały koniec albo boczną część niecki. Zapewnia wyraźnie więcej funkcji wypoczynkowych niż ławka, ale zabiera też znacznie większą część powierzchni.

Woda jest zasysana przez prostokątny otwór umieszczony w górnej części ściany niecki. Lustro pozostaje wyraźnie poniżej obrzeża, dzięki czemu widać pas żelkotu nad wodą. To najprostszy układ, który nie wymaga kanału przelewowego ani dodatkowego zbiornika.

Skimmer wysokiego poziomu ma wąski otwór umieszczony bliżej górnej krawędzi niecki. Lustro wody znajduje się zaledwie kilka centymetrów poniżej obrzeża, dzięki czemu basen wygląda na pełniejszy. Układ nadal działa jak skimmer, nie wymaga więc kanału przelewowego wokół całego basenu.

W systemie przelewowym lustro dochodzi do górnej krawędzi basenu, a nadmiar wody spływa do kanału umieszczonego przy obrzeżu. Następnie trafia do zbiornika wyrównawczego i instalacji filtracyjnej. Rozwiązanie wymaga więcej miejsca technicznego oraz specjalnie przygotowanej niecki i otoczenia.

Biały lub jasnoszary żelkot tworzy jasną, turkusową wodę i dobrze eksponuje schody oraz kształt dna. Basen wygląda lekko i pasuje do jasnych płyt tarasowych. Na powierzchni wyraźniej widać jednak liście, osady i miejscowe przebarwienia.

Niebieski żelkot daje regularny, intensywniejszy błękit wody bez bardzo ciemnego dna. Jest rozwiązaniem pośrednim między jasną bielą a grafitem i dobrze komponuje się z większością kamiennych oraz ceramicznych obrzeży. Końcowy odcień może przechodzić od jasnego błękitu do granatu zależnie od głębokości i światła.

Grafitowy żelkot tworzy ciemnoniebieską lub niebieskozieloną wodę i bardziej wyrazisty efekt lustra. Dobrze pasuje do nowoczesnych tarasów z szarych płyt, drewna i ciemnego kamienia. W cieniu dno oraz stopnie są mniej czytelne, dlatego większe znaczenie ma oświetlenie basenu.

Otwarta niecka pozostawia całą taflę widoczną i dostępną bez odsuwania dodatkowych elementów. Nie wymaga komory rolety ani miejsca na zsunięte segmenty zadaszenia. Woda szybciej jednak traci ciepło przez parowanie, a do basenu łatwiej wpadają liście, owady i pył.

Roleta z połączonych lameli przesuwa się bezpośrednio po tafli i po zamknięciu zakrywa całą powierzchnię wody. Mechanizm może pozostać widoczny przy końcu basenu albo zostać schowany w komorze pod linią wody. Wariant ukryty wymaga niecki przygotowanej na roletę i zmniejsza jej użyteczną długość.

Zadaszenie składa się z przezroczystych segmentów przesuwanych nad basenem. Osłania wodę również przed deszczem, wiatrem i większymi zabrudzeniami, a nagrzewające się pod nim powietrze pomaga utrzymać wyższą temperaturę. Trzeba przewidzieć miejsce na prowadnice oraz zsunięte segmenty przy końcu niecki.

Krawędź wykonuje się z kamienia naturalnego albo prefabrykowanych elementów betonowych, często z zaokrąglonym profilem od strony wody. Masywne obrzeże dobrze osłania połączenie niecki z otoczeniem i może być zestawione z inną nawierzchnią tarasu. Jasny materiał nagrzewa się zwykle mniej niż ciemny kamień.

Płyty ceramiczne pozwalają wykonać jednolitą nawierzchnię dochodzącą niemal do samej krawędzi basenu. Są dostępne w wielu formatach i kolorach, ale wymagają równego podłoża, odpowiednich spadków oraz starannego wykonania narożników. Przy basenie należy stosować płyty przeznaczone na zewnątrz, mrozoodporne i o powierzchni antypoślizgowej.

Deski tworzą cieplejszą wizualnie nawierzchnię i mogą ukryć podniesioną część niecki oraz instalację wokół basenu. Montuje się je na legarach z zachowaniem szczelin odwadniających i dostępu do elementów serwisowych. Drewno wymaga okresowej pielęgnacji, natomiast kompozyt jest łatwiejszy w utrzymaniu, ale może mocniej nagrzewać się na słońcu.

Niecka jest całkowicie osadzona w gruncie, a jej obrzeże znajduje się na poziomie tarasu lub ogrodu. Zapewnia wygodne wejście do basenu i nie tworzy bariery w przestrzeni. Wymaga jednak pełnego wykopu, stabilnego podłoża oraz prawidłowego odprowadzenia wody wokół niecki.

Górna część niecki znajduje się powyżej poziomu ogrodu i jest otoczona podwyższonym tarasem albo obudową. Rozwiązanie może ograniczyć głębokość wykopu i sprawdzić się przy trudniejszym gruncie. Widoczna część basenu wymaga podparcia, estetycznego wykończenia oraz wygodnego wejścia na podwyższony poziom.

Na działce ze spadkiem basen może być zlicowany z terenem po jednej stronie i wyniesiony po stronie niższej. Niższą część zabezpiecza mur oporowy lub konstrukcja podwyższonego tarasu. Pozwala to ograniczyć rozległe wyrównywanie działki, ale wymaga dokładnego rozwiązania podparcia, odwodnienia i przeniesienia nacisku gruntu.